«Υπάρχει και
φιλότιμο»
των
Α.Σακελλάριου - Χ.Γιαννακόπουλου
από το ΔΗΠΕΘΕ
ΚΡΗΤΗΣ
Tρίτη 20 & Τετάρτη 21 Αυγούστου Δημοτικό
Κηποθέατρο Παπάγου
Πιο επίκαιρη από ποτέ, η διαχρονική κωμωδία «Υπάρχει και Φιλότιμο» ανεβαίνει φέτος
από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο
Κρήτης στα πλαίσια της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας για το καλοκαίρι
του 2013. Το κλασικό έργο των Α. Σακελλάριου-
Χ. Γιαννακόπουλου παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία
Γιάννη Μπέζου με τον Γιώργο Παρτσαλάκη
στο ρόλο του… πιο «δημοφιλή» Έλληνα
πολιτικού, Ανδρέα Μαυρογιαλούρου. Η
παράσταση στο πλαίσιο της περιοδείας της σε όλα τα μεγάλα θέατρα της Ελλάδας, παρουσιάζεται
την Τρίτη 20 και την Τετάρτη 21
Αυγούστου στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου.
Μισό αιώνα μετά τη συγγραφή του, το «Υπάρχει και Φιλότιμο» συγκαταλέγεται στα
πλέον αντιπροσωπευτικά έργα της ελληνικής δραματουργίας με θέμα την πολιτική. Ατάκες
όπως «Φάγανε...
φάγανε… φάγανε... από παντού!!» ή «πολύ θα ήθελα να δω έναν Έλληνα να πει…
συγγνώμη… συγγνώμη ρε παιδιά... έφταιξα…» θυμίζουν κατά πολύ τη
σημερινή πολιτική επικαιρότητα ενώ το όνομα του πρωταγωνιστικού ρόλου «Μαυρογιαλούρος» αποτελεί πλέον σημείο
αναφοράς της σύγχρονης πολιτικής ορολογίας στην Ελλάδα.
Όπως
αναφέρει ο σκηνοθέτης, κ. Γιάννης Μπέζος: «Θέλω
να ευχαριστήσω θερμά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης για τη συνεργασία, όλους όσους
μόχθησαν για την πραγμάτωση της παράστασης και πάνω απ' όλα τους συναδέλφους
μου για την εμπιστοσύνη τους και τη διαθεσιμότητά τους. Το καλό έργο είναι
παρόν και η επικαιρότητα αμείλικτη.»
ΛΙΓΑ
ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Ο Ανδρέας Μαυρογιαλούρος είναι υπουργός μιας προδικτατορικής
κυβέρνησης, αρμόδιος επί των δημοσίων
έργων. Με αφορμή την πρόσφατη ανέγερση του νέου μαιευτηρίου στην εκλογική του
περιφέρεια, πραγματοποιεί ένα ταξίδι προς τα εκεί στο οποίο τον συνοδεύει η
κόρη του Αλίκη και ο οδηγός του. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η Αλίκη
επιμένει να οδηγήσει εκείνη το αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα την πρόσκρουση του
αυτοκινήτου σε ένα δένδρο, κοντά στο χωριό Άγρυλος. Οι χωρικοί σπεύδουν να
περιποιηθούν τους τραυματίες, χωρίς να γνωρίζουν την ταυτότητά τους και
συνομιλούν μαζί τους σχετικά με τις ελλείψεις του χωριού σε υποδομές και
υπηρεσίες. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις, ο υπουργός πληροφορείται για την
ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, για τη διαφθορά που επικρατεί, αλλά και για
την αντιπάθεια των κατοίκων προς το πρόσωπό του. Ιδιαίτερα κλονίζεται όταν
μαθαίνει ότι στενοί του συνεργάτες όπως ο Θεόδωρος Γκρουέζας εκμεταλλεύονται τη
θέση τους για προσωπικό όφελος, μέσα από διεφθαρμένες συναλλαγές. Μετά από όλα
αυτά, προσγειώνεται ανώμαλα και αποφασίζει
να αλλάξει συμπεριφορά και να παραιτηθεί διαπιστώνοντας πόσο μακριά βρίσκεται
από τα προβλήματα του λαού στον οποίο μοίραζε αφειδώς υποσχέσεις. Όλα
αυτά βέβαια, μέσα από ιδιαίτερα κωμικές καταστάσεις που θυμίζουν δυστυχώς
κατά πολύ τη σημερινή πραγματικότητα.
ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ
ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
Το
έργο «Υπάρχει και φιλότιμο»
βασίζεται στη θεατρική κωμωδία «Ανώμαλη
Προσγείωση»- ο τίτλος χαρακτήριζε
την απότομη μεταστροφή των αισθημάτων του βασικού ήρωα- που είχε γραφτεί το 1950 στο τέλος εμφυλίου, από τον Αλέκο Σακελλάριο και τον Χρήστο Γιαννακόπουλο. Το θεατρικό έργο έκανε
πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν με τους τότε πρωταγωνιστές του Βασίλη
Διαμαντόπουλο και Δημήτρη Χατζημάρκο όμως στο δύσκολο πολιτικό κλίμα εκείνης
της εποχής δεν είχε επιτυχία. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 1965, ο Αλέκος Σακελλάριος ξαναθυμήθηκε το έργο του, το διόρθωσε
και το έδωσε στον Λάμπρο Κωνσταντάρα,
ο οποίος το ανέβασε δύο συνεχείς χρονιές, στο Θέατρο Βεργή και στο Θέατρο Άλφα
και καθιερώθηκε ως ο απόλυτος πρωταγωνιστής και σταρ της κωμωδίας στα 52 του
χρόνια. Την ίδια χρονιά, το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τη Φίνος
Φιλμ, με τον ίδιο πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη
τον Αλέκο Σακελλάριο για να περάσει στην ιστορία. Η ταινία «Υπάρχει Και
Φιλότιμο» πρωτοπαίχτηκε στις αίθουσες Αθηνών - Πειραιώς - προαστίων το 1965,
κόβοντας 325.683 εισιτήρια.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία
: Γιάννης Μπέζος
Σκηνικά-Κοστούμια-Φωτισμοί:
Αντώνης Χαλκιάς
Βοηθός
Σκηνοθέτη: Δάφνη Σταυροπούλου
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ
ΗΘΟΠΟΙΟΙ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΡΤΣΑΛΑΚΗΣ: Ανδρέας Μαυρογιαλούρος
ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θόδωρος Γκρουέζας
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗΣ: Γιώργος, ο ιδιαίτερος
ΤΑΣΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: Πανάγος
ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ: Αλίκη Μαυρογιαλούρου
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΡΤΣΑΛΑΚΗΣ: Ανδρέας Μαυρογιαλούρος
ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ: Θόδωρος Γκρουέζας
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗΣ: Γιώργος, ο ιδιαίτερος
ΤΑΣΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: Πανάγος
ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ: Αλίκη Μαυρογιαλούρου
ΜΑΝΩΛΗΣ
ΣΟΡΜΑΪΝΗΣ: Κώστας Σιλυβριώτης
ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΥΔΑΚΗ: Νάντα Μαυρογιαλούρου
ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΥΔΑΚΗ: Νάντα Μαυρογιαλούρου
ΝΙΚΟΣ
ΣΚΟΥΛΑΣ: Σωτήρης
ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΝΑΚΑ: Λάμπαινα
ΕΛΕΝΗ
ΤΣΙΜΠΡΙΚΙΔΟΥ: Λώρα Σιλυβριώτη-Κατίνα
ΗΛΙΑΣ
ΜΙΧΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Σωφέρ
Τρίτη 20,
Τετάρτη 21 Αυγούστου: Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου. Ώρα Έναρξης 21:00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
90 λεπτά
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 15 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μαθητικό,
φοιτητικό, τρίτεκνοι, πολύτεκνοι, άνεργοι ΟΑΕΔ) - Ισχύουν εισιτήρια ΟΓΑ
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: viva.gr, Bιβλιοπωλείο
Παπασωτηρίου
Στα προδικτατορικά χρόνια η «Βραδυνή» απέκτησε και το πρωινό της αδερφάκι, την «Ημέρα». Μια μοντέρνα εφημερίδα, λιγότερο λαϊκή, με προχωρημένο για την εποχή σχεδιασμό – πολλά λευκά, μεγάλα γράμματα, περισσότερες φωτογραφίες. Αλλά έκλεισε και επανεκδόθηκε για λίγο (σαν φωτογραφικό φλας που ανάβει) στη Μεταπολίτευση για την υποδοχή τού «εθνάρχη Καραμανλή».
Στα χρόνια της δικτατορίας η «Βραδυνή» έκανε αντιπολίτευση! Δεν της το ΄χες. Δεν πίστευες ότι ειδικά αυτή (μια λαϊκή συντηρητική εφημερίδα) θα μπορούσε να το κάνει. Σόλοικο και παράτολμο, αλλά την έκανε! Στην εμπροσθοφυλακή τού αντιδικτατορικού δημοσιογραφικού αγώνα είχε το σατιρικό πενάκι τού Βασίλη Χριστοδούλου. Δεν ήταν ο κατ’ εξοχήν πολιτικός σκιτσογράφος (όπως λόγου χάρη ο Φωκίωνας Δημητριάδης των «Νέων»). Ήταν κορυφαίος της κοινωνικής γελοιογραφίας («Ρομάντζο»), αλλά στη «Βραδυνή» (προερχόμενος από τη δημοκρατική «Αθηναϊκή» που είχε κλείσει λόγω δικτατορίας) έγραψε ιστορία με τη σειρά των αντιχουντικών γελοιογραφιών του.
Ως «αναστολή έκδοσης» αναγγέλλουν το λουκέτο, αλλά εννοούν ταφόπετρα. Κι έτσι ο ρημαγμένος στόλος τού κλάδου λιγόστεψε κατά μία βάρκα. Που κάποτε ήταν θωρηκτό...
Υστερόγραφο 1: Κάνοντας τα πρώτα μου βήματα στη δημοσιογραφία ως αμούστακος νεαρός συνεργάτης (συνεργατάκος για ματς των αθηναϊκών πρωταθλημάτων) στο «Φως» τού Θόδωρου Νικολάΐδη, ανέπνεα τα μελάνια και το αντιμόνιο από το πιεστήριο της «Βραδυνής» που βρισκόταν στο ισόγειο του μεγάρου στην αρχή της Πειραιώς. Εκεί, κλεισμένο με μεγάλη τζαμαρία προς θέαση των διερχομένων όταν «έβαζε μπρος» μπουμπουνίζοντας, πολυβολούσε βγάζοντας αράδα εφημερίδες. Το «Φως», η «Βραδυνή» και το πιεστήριό της βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο με το στενό αργό ασανσέρ των δύο ατόμων…
Υστερόγραφο 2: Πάνω αριστερά το πρωτοσέλιδο της «Βραδυνής» για τη σφαγή του πολυτεχνείου.«Αίμα έρρευσε», ανέφερε στο καπέλο του τίτλου. Με «αρνητικό» (λευκά γράμματα σε μαύρο φόντο). Στο μέσον και κάτω δύο από τις αντιχουντικές γελοιογραφίες του Βασίλη Χριστοδούλου τις μέρες προηγήθηκαν του δημοψηφίσματος για το «Ναι» ή «Όχι» στο παπαδοπουλικό σύνταγμα του ΄68.
Διον. Βραϊμάκης