Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας με τον τελευταίο του δίσκο υποστηρίζει πως "Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο" και μεις δεν έχουμε κανέναν λόγο να το αμφισβητήσουμε. Ακολουθούμε λοιπόν τους.. αγγέλους του, τραγουδάμε και γιατί όχι.. πετάμε μαζί τους στο Μουσικόραμα και σ' ανοιχτούς ουρανούς. Όσοι πιστοί προσέλθετε, μπείτε στην κουβέντα και συμπορευτείτε με το πέταγμά μας...
Συνέντευξη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στη Μαρία Παπαδάκη στο "Μουσικόραμα"στις 26/4
Μαρία: Γεια σου Λαυρέντη. Ξεκινάμε απ’ τον τελευταίο σου δίσκο που τιτλοφορείται «Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο», που είναι πολύ διαφορετικός απ’ όλους του άλλους που έχεις κάνει. Για πες μου πως προέκυψε αυτός ο δίσκος και ο.. αγγελικός τίτλος του;Λ. Μαχαιρίτσας: Είναι κάτι που το σκεπτόμουνα χρόνια. Έπρεπε όμως να φτάσει το πλήρωμα του χρόνου για να γίνει. Είναι ένας πολύ συγκυριακός δίσκος. Για μένα σηματοδοτεί μια ολόκληρη εποχή. Μετά απ’ αυτό τα πράγματα θα είναι αλλιώς ούτως ή άλλως.
Όσο για τον τίτλο του, όταν λέω «Οι άγγελοι ζουν ακόμα στη Μεσόγειο» κυριολεχτώ. Παραπέμπει στους δικούς μας άγγελους, οι οποίοι εξακολουθούν να υπάρχουν. Και δεν είναι κατ’ ανάγκη οι δέκα ξένοι τραγουδιστές που τραγουδάνε μαζί μου ή οι πέντε Έλληνες. Είναι άνθρωποι που δεν υπάρχουν πια και άνθρωποι που μας προσφέρουν τόσα χρόνια φως και πολιτισμό. Θα μου πεις.. δε ζούνε σε άλλα μέρη άγγελοι; Ζούνε, αλλά εγώ μιλάω για τη Μεσόγειο. Γιατί με νοιάζει η Μεσόγειος. Με νοιάζει το φως και το γαλάζιο.
Μαρία: Κάθε τόπος έχει τους αγγέλους του και μεις τους δικούς μας. Έτσι δεν είναι;
Λ. Μαχαιρίτσας: Ακριβώς έτσι.
Μαρία: Η συναυλία που έγινε στο Καλιμάρμαρο πέρισυ στις 9 του Ιούλη, που συγκέντρωσε όλους αυτούς τους αξιόλογους ξένους και Έλληνες και έκανε αίσθηση, υποθέτω πως θα ήτανε μια απ’ τις πιο σπουδαίες εμπειρίες σου. Για πες μου γι’ αυτό..Λ. Μαχαιρίτσας: Δίσκος και συναυλία πηγαίνανε μαζί. Όταν κάναμε τη συμφωνία για τον δίσκο, είπαμε πως θα κάνουμε και μια μεγάλη συναυλία το καλοκαίρι. Θα μου πεις τώρα, γιατί να κάνεις μια μεγάλη συναυλία το καλοκαίρι; Για να βγάλεις λεφτά; Ξέρω γω. Αν ήταν να το κάνουμε για να βγάλουμε λεφτά, θα βάζαμε ακριβότερο εισιτήριο. Βάλαμε όμως το εισιτήριο που βάλαμε για να μπορεί ο κόσμος να έρθει. Κοστολογήθηκε όμως τόσο ακριβά αυτή η συναυλία που εμείς δεν βγάλαμε τίποτα. Απλά, έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει. Και δεν ήταν συναυλία. Ένα κοινωνικό γεγονός ήτανε. Βρεθήκαμε 50.000 άνθρωποι κάτω απ’ τον καύσωνα, βράδυ στο Καλιμάρμαρο και είπαμε ότι υπάρχουμε και δεν μπορούνε να μας πάρουν τη ζωή και την ψυχή. Δεν μπορούνε να μας πάρουν τον πολιτισμό. Ο καθένας απ’ όπου μπορεί κι’ απ’ όποια σκοπιά τα βλέπει.. είναι Μαρία μου.
Μαρία: Ναι.. σίγουρα ήταν ένα κοινωνικό γεγονός και μάλιστα μιλούσαν για πολύ καιρό γι’ αυτή τη συναυλία.
Λ. Μαχαιρίτσας: Ε.. ναι, μιλούσαν για πολύ καιρό. Έγινε και event. Κάθησε πολύ διαφημιστικά στην αρχή. Το σημαντικό είναι όμως ότι φεύγοντας τόσες χιλιάδες κόσμος έδειχνε ευτυχισμένος. Ακόμα και οι ξένοι που ήρθαν, φύγανε κι’ αυτοί ευτυχισμένοι. Αν κερδίσαμε λοιπόν κάτι απ’ αυτή την ιστορία είναι ότι κάναμε τόσο πολύ κόσμο χαρούμενο και οι ξένοι που ήρθαν άνοιξαν μετά τα σπίτια τους και μπορώ να πηγαινοέρχομαι όποτε θέλω και να έχω επαφές μαζί τους. Μεγάλη υπόθεση αυτή. Να συναντιόμαστε, να βγαίνουμε μαζί έξω και να κάνουμε πράγματα.
Μαρία: Δηλαδή, αυτή η συναυλία είχε συνέχεια;
Λ. Μαχαιρίτσας: Ασφαλώς και είχε συνέχεια, διότι κάνουμε περιοδείες στο εξωτερικό κι’ ο δίσκος κυκλοφόρησε παντού σε καμιά δεκαριά χώρες σ’ όλη την Ευρώπη. Βέβαια εμένα δεν μ’ ενδιέφερε να κάνει καριέρα όλο αυτό, αλλά αφού έγινε, θα πω να μη γίνει; Είναι ωραίο πράγμα ν’ ακούνε τα τραγούδια σου έξω. Αυτές οι συνεργασίες είναι πολύ όμορφο πράγμα. Λέγεται συνεργατική δημιουργία.
Μαρία: Τα μελοντικά σου σχέδια;Λ. Μαχαιρίτσας: Ναι.. Εννέα Μαίου παίζουμε Βρυξέλλες σε μια μεγάλη συναυλία και μετά ξεκινάμε μια άλλη μεγάλη συναυλία στην Αμερική και στη Γερμανία. Κι όλα αυτά πρέπει να γίνονται. Είναι ανάγκη να δείξουμε ότι υπάρχουμε και μεις κι’ όχι μόνο αυτά που υπάρχουν κατ’ ανάγκην, δηλαδή Θεοδωράκης, Χατζιδάκις και Ρεμπέτικα. Γιατί μου τόπανε στο εξωτερικό. «Εμείς νομίζαμε ότι Ελλάδα είναι μόνο τα ρεμπέτικα κι’ ο Θεοδωράκης». Και τι τους απάντησα; Μακάρι νάτανε μόνο τα ρεμπέτικα κι’ ο Θεοδωράκης, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει ότι μπορείς να φανταστείς, από τη μεγαλύτερη χαζομάρα μέχρι τη μεγαλύτερη αξία.
Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να δείξουμε πως υπάρχουμε και μεις στην Ελλάδα. Η σύγχρονη μουσική που ακούει όλος ο πλανήτης σε ένα δικό μας μοτίβο, σ’ ένα δικό μας στυλ. Να πούμε δηλαδή ότι.. υπάρχει κι’ αυτό, ακούστε το. Να καταλάβει ο κόσμος. Ν’ ακούσει τα τραγούδια μας. Μακάρι να μπορούσαμε να βγούμε δέκα άνθρωποι έξω και να παίξουμε όλα αυτά που παίζουμε στην Ελλάδα και να τα κάνουμε γνωστά.
Μαρία: Βέβαια και είναι πολύ σημαντικό αυτό. Έχεις δίκιο. Τόχω συναντήσει κι’ εγώ πολλές στο εξωτερικό. Μου λένε πως ξέρουν μόνο τον Θεοδωράκη, τον Χατζηδάκι, άντε και μερικά ρεμπέτικα, αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό η Ελλάδα. Είναι πολύ περισσότερα εξίσου σημαντικά κι’ ωραία.
Λ. Μαχαιρίτσας: Έτσι...
Μαρία: Πάντρεψες μέσα στον δίσκο σου κι’ άλλες γλώσσες με την ελληνική. Για πες μου πως έγινε αυτό; Υπήρξαν δυσκολίες με τους ξένους που τραγούδησαν στα ελληνικά και τους έλληνες που τραγούδησαν στα γαλλικά ή στα ιταλικά;
Λ. Μαχαιρίτσας: Ε.. βέβαια. Το γεγονός ότι αποφάσισαν οι ξένοι να τραγουδήσουν ελληνικά φυσικά έφερε δυσκολίες. Η ελληνική δεν είναι κι’ από τις πιο εύκολες γλώσσες. Αφού το να πούνε.. χρόνια πολλά και.. σας αγαπάμε, τους βγαίνει η ψυχή, φαντάσου να τραγουδήσουνε κιόλας στα ελληνικά. Γουστάρανε όμως και το κάνανε. Ας πούμε ο Καροτόνε μου είπε «Θέλω να πω ένα τραγούδι στα ελληνικά». Το είπε λοιπόν όπως τόπε.. χαριστωμένα. Από κει και πέρα, έγινε ένα πράγμα που το γουστάραμε όλοι. Κι’ εγώ γούσταρα να τραγουδήσω δικά τους. Βέβαια τα γαλλικά δεν είναι το φόρτε μου, αλλά ιταλικά τραγουδάω άνετα.Τώρα ετοιμάζω και κάτι τραγούδια γνωστά μου σε κάποιο δίσκο. Τα ζητήσανε να τα ακούσουνε. Μ’ αρέσει πάντως να κάνω κάποια ανοίγματα χωρίς να μ’ ενδιαφέρει η καριέρα τώρα πια. Ότι ήταν να κάνω τόχω κάνει κι’ είμαι και πολύ ευχαριστημένος. Χορτάτος άνθρωπος είμαι δε λέω, αλλά αφού θέλω να παίξω πράγματα να τ’ ακούσει κι’ άλλος κόσμος, αυτό έχει ένα ενδιαφέρον. Εμένα Μαρία μου με νοιάζει να παίζω δεξιά κι’ αριστερά παντού ζωντανά και ν’ ακούει ο κόσμος τα τραγούδια μου. Κι’ αυτό που κάνω στην Ελλάδα, θέλω να το κάνω παντού. Μακάρι να υπήρχαν χώροι να το κάναμε όλοι αυτό.
Έχω κανονίσει τώρα να παίξω και στην Αργεντινή και αλλού σε μικρούς χώρους βέβαια. Δεν μ’ ενδιαφέρει να παίζω σε τεράστιους χώρους και να παριστάνω τον σούπερ σταρ. Θέλω να βρίσκομαι με ανθρώπους εδώ και με τους έλληνες στο εξωτερικό, που θα φέρνουν και ξένους και θα καθόμαστε να παίζουμε τα τραγούδια μας. Ξέρεις, είναι πολύ ωραίο πράγμα αυτό. Έχω λοιπόν ανοίξει τέτοιου είδους τρύπες με διάφορους καλλιτέχνες και θα πάω να το κάνω.
Μαρία: Μα και βέβαια. Το πιο σουδαίο πράγμα είναι να τραγουδάς και να βλέπεις από κάτω τον κόσμο να χαμογελάει και να ξεχνάει για λίγο τα βάσανά του.Λ. Μαχαιρίτσας: Έτσι είναι. Για καινούργιο δίσκο τώρα τι θα κάνω, τι θα δείξω δεν ξέρω να σου πω. Αυτός ο δίσκος για μένα ήταν πολύ σημαδιακός. Σημάδεψε μια εποχή που ξεκίνησε και τελείωσε μ’ αυτό. Από δω και πέρα μπορεί ας πούμε να κάνω έναν δίσκο heavy metal. Δεν ξέρω. Λόγω των εποχών δηλαδή, γιατί έχω αρχίσει να φρικάρω.
Μαρία: Εσύ όλο εκπλήξεις είσαι σε ότι και να κάνεις Λαυρέντη μου, οπότε περιμένουμε πάντα από σένα το ακραίο. Κι’ έτσι που είναι τα πράγματα τώρα.. ένα παραπάνω.
Λ. Μαχαιρίτσας: Ξέρω γω. Θα δούμε. Μπορεί να το κάνω κι’ ας λένε διάφοροι ότι θέλουνε. Δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Μαρία: Αυτός ο δίσκος σου, πουλήθηκε με εφημερίδες και σε δισκοπωλεία, έτσι;
Λ. Μαχαιρίτσας: Αυτός ο δίσκος έκανε τεράστια νούμερα. Εκτός από τις εφημερίδες πούλησε και μόνος του πολύ. Ήτανε πολύ καιρό μέσα στα top ten. Πούλησε και στο εξωτερικό αρκετά. Εντάξει. Ήτανε νούμερα τρελά για την εποχή αυτά. Αλλά αυτό δεν είναι και αυτοσκοπός, διότι πια οι δίσκοι πωλούνται και πολύ φτηνά. Οπότε, δεν είναι το θέμα το να πουληθεί, το θέμα είναι να πάει όσο το δυνατόν σε περισσότερα σπίτια. Εδώ ελέγξαμε ας πούμε και βρήκαμε ότι ο δίσκος πήγε σε 300.000 σπίτια. Το ότι βέβαια κυκλοφορεί και στο διαδίκτυο, αυτό είναι λιγάκι χλωμό. Εκεί δεν ξέρεις ούτε τι κυκλοφορεί, ούτε τι παίρνουν, ούτε τι δεν παίρνουν, ούτε ποιος τα παίρνει. Είναι ένα χάος. Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Και ερχόμαστε και σ’ ένα άλλο πρόβλημα τώρα. Καλά εγώ που θα βγω και θα παίξω ζωντανά και θα το πάρω ένα μεροκάματο κουτσά στραβά, καθώς και οι μουσικοί που παίζουν μαζί μου. Οι στιχουργοί όμως από που θα πληρωθούν; Από πουθενά. Ενώ, άμα κυκλοφορεί ένα πράγμα και είναι οργανωμένο και σε καλούπια μέσα, μπορείς να καταλάβεις τι και πως και να πληρωθούν και δέκα άνθρωποι ακόμα.
Μαρία: Τι κάνεις αυτόν τον καιρό;
Λ. Μαχαιρίτσας: Την Παρασκευή στις 26, παίζουμε στο Gazoo με τη Δήμητρα Παπίου, το Δημήτρη Σταρόβα, τον Παναγιώτη Μάργαρη και το Γιώργο Μαργαρίτη σε μια τελευταία συναυλία. Μετά θ’ αράξω λίγο μέχρι το Πάσχα. Ύστερα, θα πάμε μια περιοδεία έξω όπως σου είπα και προηγουμένως. Αργότερα, μέσ’ στο καλοκαίρι, θα παίξω με το Στόκα μερικές συναυλίες αλλά όχι πάρα πολλές. Γιατί, καλοκαίρι χωρίς συναυλίες δε γίνεται. Με το Μπάμπη δεν έχω παίξει ακόμα και χαίρομαι που θα παίξω τώρα, γιατί τον γουστάρω και είναι και φίλος.Μαρία: Για τα πράγματα στην Ελλάδα που πάνε απ’ το κακό στο χειρότερο, τι έχεις να πεις;
Λ. Μαχαιρίτσας: Δεν θα πω πολλά γιατί θα χρειαστούμε άλλες δυό ώρες να λέμε. Θα πω μονάχα αυτό. Τα ξέρουμε όλοι όλα. Δεν μπορεί να μας κοροιδέψει κανείς πια. Με παίρνουνε τηλέφωνο και μου λένε.. έλα στην τηλεόραση σε συζητήσεις να μιλήσεις, να πεις. Τι να πω; Τάχουμε πει όλα, τάχουμε ακούσει όλα, τα ξέρουμε όλα. Στο χέρι μας είναι να συνεχίσουμε έτσι ή ν’ αλλάξουμε κάτι. Ο καθένας κάνει ότι νομίζει. Εκλογές γίνανε και το 30 τοις εκατό ψήφισε ΔΑΠ. Τι θες να πω λοιπόν; Γιατί ψήφισε ΔΑΠ το 30 τοις εκατό; Γιατί δε βγαίνουν πιτσιρικάδες ν’ αντιδράσουν; Και δε σου λέω να βγουν με τα πολυβόλα. Να βγουν να φωνάξουν.. όχι. Άμα οι πιτσιρικάδες δε βγουν να πουν.. όχι, ποιος θα το πει εγώ; Εγώ στη σύνταξη βγαίνω. Από κει και πέρα τα ξέρουμε όλα και τα κουβετιάζουμε καθημερινά όλα. Μυαλό έχουμε, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, ο καθένας ας πράξει αναλόγως.
Μαρία: Το θέμα είναι ότι μας φεύγουν τα παιδιά μας. Άλλου είδους μετανάστευση πια.Λ. Μαχαιρίτσας: Τι να πω. Ξέρω γω. Προχθές που ήμουνα στο Βόλο, πίναμε καφέ στην παραλία και υπήρχε ένα αντίσκηνο του ΕΣΠΑ και πηγαίνανε εκεί τα παιδάκια σε ουρές και ρωτούσαν πως μπορούν να τους βρουν δουλειά στο εξωτερικό, σπουδές και τα λοιπά. Δηλαδή, θα την κάνουνε. Εμένα η κόρη μου που είναι στο Λονδίνο και σπουδάζει, είναι πρωτοετής, μου λέει.. μπαμπά δεν ξέρω αν θα ξαναγυρίσω. Άμα βρω δουλειά εδώ θα κάτσω εδώ.
Μαρία: Ευχαριστώ πολύ Λαυρέντη μου. Μακάρι ν’ αλλάξουνε τα πράγματα κάποια στιγμή και να ξυπνήσουμε απ’ τον εφιάλτη. Εύχομαι καλά ταξίδια και καλά τραγούδια!
