Η Βασιλική Μιχαλοπούλου και ο Πάνος Βλάχος ερμηνεύουν το "Σακάκι" (Μουσική Πάνου Βλάχου και στίχοι Πάνου Βλάχου και Βίκυς Χύτα)

 

“Το σακάκι”

Πάνος Βλάχος, Βασιλική Μιχαλοπούλου

Μουσική: Πάνος Βλάχος, Στίχοι: Βίκυ Χύτα, Πάνος Βλάχος

Η Βασιλική Μιχαλοπούλου και ο Πάνος Βλάχος μετά την καλλιτεχνική τους συνύπαρξη που κέρδισε τις εντυπώσεις του κοινού για την αβίαστη αλληλεπίδραση τους πάνω στη σκηνή, συναντιούνται πρώτη φορά δισκογραφικά στον καινούργιο δίσκο του Πάνου Βλάχου “Άλμπουμ Φωτογραφικά”. Αφορμή το “Σακάκι”, μια σύγχρονη μπαλάντα, σε μουσική του Πάνου Βλάχου και στίχους Πάνου Βλάχου και Βίκυς Χύτα. 

Μέσα από στίχους που ισορροπούν ανάμεσα στην εξομολόγηση και τον αυτοσαρκασμό, ο Πάνος Βλάχος και η Βίκυ Χύτα σκιαγραφούν μια σύγχρονη ηρωίδα, “γραπωμένη” από το “τέλειο σακάκι” της και την “τέλεια ζωή” που αυτό συμβολίζει. Μια ηρωίδα που τα έχει όλα -θεωρητικά- λυμένα, έχει για όλα μια απάντηση, όχι όμως για το πιο βασικό. Την αγάπη.

Η Βασιλική και ο Πάνος ενώνουν τις δυνάμεις τους και ερμηνεύουν με αλήθεια και συναίσθημα ένα τραγούδι που μιλά με αμεσότητα και ευαισθησία για τη μοναξιά της σύγχρονης ζωής, τις αυταπάτες της επιτυχίας και την ανθρώπινη ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση, σε μια εποχή που όλα εναλλάσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα που δεν αφήνει χώρο σε τίποτα το αληθινό και αυθόρμητο να ανθίσει.

Το «Σακάκι» κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Πρωτοπαρουσιάστηκε ζωντανά στην συναυλία του Πάνου Βλάχου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων από όπου και η φωτογραφία του Γιώργου Σπανού (Technopolis City of Athens / George Spanos).

Έπαιξαν οι μουσικοί Αλέξανδρος Κούρος (τύμπανα, μπάσο, πλήκτρα) και Κώστας Παρίσσης (ακουστικές & ηλεκτρικές κιθάρες). Την ενορχήστρωση υπογράφει ο Αλέξανδρος Κούρος ενώ η μίξη και το master έγιναν από τον Κώστα Παρίσση (Studio Praxis).

Στίχοι:

Τώρα έχω τα βιβλία μου, τα πτυχία τα γελοία μου

Έχω εύκαιρα τσιτάτα για τα γερασμένα νιάτα

Έχω φίλο με κρατήματα και δυο φίλες εξαρτήματα

Έχω τόσες αυταπάτες και δυο χωρισμένες γάτες

Κρατιέμαι από τη δουλειά μου σφιχτά

ταυτότητα μου δίνει κι αξία

Εκεί μετριέμαι, υπάρχω πιστά

με το σακάκι μου, με μια υπεροψία

Κι όταν τελειώνει η μέρα σωπαίνω

Γυρνάω σ’ ένα σπίτι μικρό

Ελέγχω τακτικά πως ανασαίνω

και κάνω σ3ξ γιατί έτσι μπορώ

Κάνω σ3ξ γιατί έτσι μπορώ

Έχω βρει στην τελειότητα και σκοπό και ιδιότητα

Έχω χώρο στο ντουλάπι μου μα δεν έχω την αγάπη μου

Άνθρωπο δεν είχα ποτέ

μόνο ιδέες για το πώς αγαπιέσαι

Κι έτσι αγάπησα εσένα κουτέ

μα στα βιβλία δε λέν’ πώς ξεχνιέσαι